გახსოვთ ბოლო მომენტი, როცა წვიმამ მოგისწროთ? არა მაშინ, როცა უკმაყოფილოდ გაიქეცით უახლოესი სადარბაზოსკენ ან მანქანისკენ, არამედ მაშინ, როცა უბრალოდ გაჩერდით. წარმოიდგინეთ ეს წამი. მძიმე, ნაცრისფერი ღრუბლები თითქოს სპეციალურად თქვენთვის ჩამოწვნენ დაბლა. ჰაერი გაჯერებულია ოზონისა და სველი ასფალტის იმ უცნაური, მაგრამ მშობლიური სურნელით, რომელიც სადღაც, ბავშვობის მოგონებებში გვაბრუნებს. პირველი წვეთი ეცემა შუბლზე — გრილი, გამომაფხიზლებელი, რეალური. სამყარო უცებ ვიწროვდება. ქალაქის გაუთავებელი გუგუნი, მანქანების სიგნალები, ადამიანების ხმაური — ეს ყველაფერი უკანა პლანზე გადადის და რჩება მხოლოდ რიტმი. თუ ამ დროს ყურსასმენები გიკეთია და შენი საყვარელი მელოდია უკრავს, ხდება რაღაც მაგიური. თითქოს რეალობა ორად იყოფა: არის სამყარო, რომელიც სველდება, და ხარ შენ — ამ სტიქიის ეპიცენტრში, ხელებგაშლილი, სახით ცისკენ, აბსოლუტურად თავისუფალი.… წაიკითხე სრულად

(სპოილერი: იმაზე ადრე, ვიდრე გგონიათ) გამარჯობა. მოდი, გულახდილად ვისაუბროთ. როცა პატარები ვიყავით და მომავალზე ვფიქრობდით, რას წარმოვიდგენდით ხოლმე? ალბათ, მფრინავ მანქანებს, ვერცხლისფერ კომბინიზონებს და, რაც მთავარია — რობოტებს. იცით, ისეთ რობოტებს, დილით ყავას რომ მოგიდუღებდნენ, სახლს დაალაგებდნენ და, ცუდ ხასიათზე თუ გაიღვიძებდნენ, კაცობრიობას გაანადგურებდნენ. ჰოლივუდმა შეგვაჩვია აზრს, რომ ხელოვნური ინტელექტი, ანუ AI, აუცილებლად ხმაურით უნდა შემოჭრილიყო ჩვენს ცხოვრებაში. ველოდით ტერმინატორს, ან მინიმუმ, მოსაუბრე კიბორგს. მაგრამ რეალობა ცოტა სხვაგვარი აღმოჩნდა. AI ჩვენს ცხოვრებაში შემოვიდა არა ხმაურით და იარაღით, არამედ ჩუმად, ფეხაკრეფით... და რაც ყველაზე სასაცილოა, ჩვენ ეს ვერც კი შევამჩნიეთ.… წაიკითხე სრულად

2025 წელია. დილის ყავას სვამ, ტელეფონს ხსნი, ჩვეულებისამებრ სქროლავ და... უცებ ხვდები, რომ ინტერნეტი, რომელიც სულ რაღაც 3-4 წლის წინ იცოდი, აღარ არსებობს. ეს არ მომხდარა ერთ ღამეში, არც რაიმე გრანდიოზული აფეთქებით. უბრალოდ, ხელოვნური ინტელექტი AI ისე ჩუმად და ბუნებრივად შემოვიდა ჩვენს ყოველდღიურობაში, როგორც თავის დროზე სმარტფონები.… წაიკითხე სრულად